Ruch jest jak najbardziej wskazany także wtedy, gdy borykasz się z pewnymi schorzeniami. Zawsze jednak warto zachować umiar, szczególnie jeśli chorujesz przewlekle.
Gdy nęka cię cukrzyca
W przypadku cukrzycy ruch jest jak najbardziej pożądany, a nawet konieczny. Już samo zmniejszenie masy ciała przy cukrzycy typu 2 może znormalizować poziom glukozy we krwi. Ćwiczenia fizyczne pozwalają organizmowi uzyskać lepszą wrażliwość na insulinę. Usprawniają również krążenie i zapobiegają niedokrwieniu kończyn dolnych.
Zawsze należy pamiętać o zabezpieczaniu stóp wygodnym obuwiem. Aby nie doszło do niedocukrzenia, na 2-3 godz. przed wysiłkiem zjedz wolno wchłaniające się węglowodany, tj. chleb, ryż, makaron lub ziemniaki.
Ból kręgosłupa
Bóle odcinka lędźwiowo-krzyżowego z powodu m.in. dyskopatii, zmian zwyrodnieniowych kręgosłupa i stawów biodrowych kręgosłupa niejednokrotnie powodują lęk przed aktywnością fizyczną. Dlatego ograniczamy ruch do minimum. To błąd, co potwierdzi każdy fizjoterapeuta. Ćwiczenia fizyczne są bardzo ważne w terapii bólów kręgosłupa.
W przypadku tego typu schorzeń zaleca się codzienną gimnastykę wzmacniającą „gorset mięśniowy”, a więc mięśnie brzucha, grzbietu i pośladków. Zestaw ćwiczeń powinien być dopasowany indywidualnie. Dobrze jest wprowadzić do gimnastyki elementy stretchingu. Zaleca się również pływanie. Woda rozluźnia mięśnie, minimalizuje ból. Zakazane są: wykonywanie skłonów i skrętów ciała, uprawianie sportów siłowych.
Nadciśnienie
Aktywność fizyczna w tym przypadku jest dozwolona przede wszystkim wówczas, gdy ciśnienie jest uregulowane lekami. Poza tym powinniśmy wybrać taką dyscyplinę sportu, która nie wywołuje znacznego podwyższenia ciśnienia. Gdy spostrzeżemy, że oddech staje się zbyt szybki, mamy coraz większą zadyszkę, przerwijmy ćwiczenie! Nikomu na pewno nie zaszkodzi spacer i marsz. Korzystne są nieforsowne biegi, szczególnie narciarskie, pływanie i jazda na rowerze. Zakazane są ćwiczenia na siłowni, podnoszenie ciężarów, zapasy.
Problemy z otyłością
Ruch dla osób otyłych jest jak najbardziej wskazany. Nie dość, że dzięki aktywności fizycznej waga spadnie, zmniejszy się ilość tkanki tłuszczowej, to także zmniejszą się dolegliwości towarzyszące otyłości (m.in. bóle kręgosłupa i stawów, choroby serca, objawy niewydolności żylnej).
Najkorzystniejsze będą codzienne spacery, minimum godzinne.
grudzień 17, 2008